บทที่ 3 หญิงรุกชายรับ

บทที่ 3

ที่บ้านของอี้ฟาน ตอนนี้อี้ฟานกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานของตนเอง บ้านนี้เป็น1 ในบรรดาบ้านของเขา ถึงเขาจะเจ้าชู้ ชอบลั้นลา ชอบเที่ยวผู้หญิง รักสนุก เเต่เรื่องงานก็ต้องมาก่อนเรื่องพวกนี้อยู่เเล้วสำหรับเขา ชายหนุ่มไม่ค่อยกลับไปอยู่คฤหาสน์หวังนัก เพราะตั้งเเต่มีธุรกิจเป็นของตัวเองเขานั้นก็ไม่ค่อยจะกลับบ้านเลย บางทีก็นอนที่บริษัทของตนเอง เเต่มีธุรกิจอย่างหนึ่งที่เขาสัญญาว่าจะไม่เข้าไปเเตะเด็ดขาด ก็คือธุรกิจประจำตระกูลที่พี่ชายเเละป๊า ทั้งป้ากับเฮียจ้ำจี้จ้ำไชให้ไปทำ โดยครั้งนี้เขาต้องอยู่ภายในโอวาทของพี่ชายจอมเฮี๊ยบ ป๊าเขาก็โหดที่สุดนอกจากพี่ใหญ่เเล้ว ไม่มีใครกล้าเข้าหน้าท่านเลย อี้ฟานจึงเลี่ยงการที่จะพบบิดาตลอด การที่จะถูกจับเเต่งงานภายในอีกสองเดือนนั้น มันก็ดีเหมือนกันเพราะเขาไม่ต้องไปดูตัวลูกสาวบ้านนู้นบ้านนี้ เหมือนทุกๆ วัน เเต่ก็ต้องทนอยู่กับความจุ้นจ้านของว่าที่เมีย….

“พี่ฟานขาหนูไอมาเเล้ว..” นั่นไงอายุยืนชะมัดพอคิดถึงก็มาปุ๊บก็มาปั๊บ ราชสีห์หนุ่มถึงกับกุมขมับทันทีความปวดหัวของเขามาเเล้ว

“มีอะไรอีกหละวันนี้ อย่าเรียกว่าพี่นะฉันเป็นคนจีนเเท้โว้ย…” เฮียฟานทำท่าทำทางเอาเรื่อง จะบ้ารึเปล่าคนนี้จีนทั้งเเท่งจีนทั้งตระกูล จะให้เปลี่ยนมาเป็นพี่คงไม่ดีนัก

“หนูไอขอโทษค่ะ วันนี้หนูไอทำผัดไทยโบราณสูตรคุณยายมาให้พี่ เอ้ย...เฮียทานด้วยนะคะ อันนี้สูตรของไทยดั้งเดิมเลย” เขามองที่หน้าตายิ้มเเย้มของเเม่สาวน้อย ก่อนจะมองผัดไทยหน้าตาน่ารับประทานข้างหน้า เพื่อนเขาบอกว่าถ้าไปประเทศไทยต้องลองทานผัดไทดู เขาว่ากันว่ามันอร่อยมาก เเต่เขาไม่มีความคิดอยากจะไปไทยเเละไม่เคยไป ก่อนหน้านี้เขาทานอาหารเหลาไปเเล้ว เเละก็ไม่หิวเเถมตอนนี้คนของป๊าไม่อยู่ ถ้าการที่เขาทำตามใจเธอมากมันอาจจะไม่ใช่เรื่องดีนัก ยัยตัวเเสบอาจจะได้ใจ

“หลี่เฉิน เอาไปกินฉันไม่หิว” เขาเรียกให้มือขวาคนสนิทมาหยิบของตรงหน้าเอาอาหารไทยหน้าตาน่ารับประทานนี้ไปกิน เเต่เจ้าของนั้นไม่ยอมเธอจะให้พี่ฟานของเธอทานคนเดียว คนอื่นไม่มีสิทธิ์

“ไม่ได้ค่ะคุณเฉินอาหารจานนี้ฉันทำมาให้เฮียฟานทาน ถ้าเฮียไม่ทานหนูไอจะฟ้องคุณลุงหวัง” เธอพูดพร้อมกับชูมือถือขึ้นมาทำให้เขาเกือบหงายท้องตกเก้าอี้ทำงานราคาเเพงลิบของตนเอง ใครๆ ก็รู้ว่ามาเฟียผู้เฉิดฉายอย่างเขากลัวพ่อเเม่เป็นที่สุด ถึงจะดื้อรั้นไปบ้างก็เถอะเเต่การดื้อรั้นนี่ก็คือส่วนหนึ่งของความกลัว เพราะเขาดื้อรั้นเพื่อที่จะไม่ให้ตนเองเจอคุณป๊ามหาโหด

“กินก็ได้วะ…” คำพูดคำจาดูจะไม่สุภาพไปบ้างเเต่ก็นี่เเหละคือตัวตนที่เเท้จริงของอี้ฟาน เถื่อนๆ ห่ามๆ ขี้เก๊ก เจ้าเล่ห์ บ้าระห่ำ หนูไอมองการกินของคุณเฮียที่รักด้วยรอยยิ้มเมื่อเธอเห็นเข้าใช้ตะเกียบทานผัดไทยอย่างเอร็ดอร่อย 'ปากบอกว่าไม่อยากกิน บอกว่าไม่อร่อยบ้าง เเต่ก็ทานซะหลายคำเลยนะคะเฮียขา' เธอคิดพร้อมกับยิ้มเมื่อเห็นว่าเขากินจนเกือบจะหมดเเล้ว ภายในไม่ถึง10นาที

“อร่อยใช่มั้ยคะที่รัก”

“อืม อร่อย...ไม่ใช่ฉันตั้งใจกินเพราะกลัวโดนป๊าดุต่างหาก” คำเเก้ตัวดูฟังไม่ขึ้นเลยจริงๆ หลังจากบอดี้การ์ดเเละมือขวาของเขาออกไป ลภัสรดาก็สวมวิญญาณสาวจอมยั่วตัวการขึ้นไปนั่งบนตักของเขา พลางซบอกของชายหนุ่มพร้อมกับทำท่าอ้อนๆ เหมือนเเมว ทำเอาฝ่ายถูกรุกถึงกับทำอะไรไม่ถูกจะกอดจะจูบฝ่ายตรงข้ามมากเกินไปก็จะกลัวเสียฟร์อม ส่วนทางด้านฝ่ายหญิงนั้นพอเห็นเขาทำหน้าอมทุกข์นั้นก็สะใจใหญ่ ลภัสรดาจะยั่วให้ตบะเเตกเลย เธอดูคลิปศึกษาข้อมูลการมัดใจผู้ชายจากเเหล่งต่างๆ มา เธอต้องทำได้อยู่เเล้วอ่อยให้ถึงที่สุด นี่คือความคิดของจอมเเสบ

“ลงไปเดี๋ยวนี้ถ้าฉันหน้ามืดเผลอปล้ำเธอขึ้นมา มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ อย่าเอานมเเบนๆ ของตัวเองมาถูกเเขนฉันด้วย” พอได้ยินเพียงเเค่นั้นเเหละ ความบ้าดีเดือดของฝ่ายหญิงโผล่เข้ามาเต็ม เธอคัพcนะย่ะเเบนตรงไหน

“งั้นเฮียฟานลองดูให้หน่อยสิคะ ว่ามันคัพอะไร “เธอถือคติด้านได้อายอดเธอไม่อายอะไรมันอีกเเล้ว ที่ผ่านมาก็เป็นเพราะความขี้อายนี่เเหละ ถึงจับเฮียฟานขาไม่อยู่หมัดสักที เเต่วันนี้เธอได้สลัดความอายพวกนั้นทิ้งไปหมด เธอจะไม่อายเฮียฟานขาอีก ทางด้านคนถูกรุกถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาจะตั้งรับอย่างดี เเต่นี้มันไม่ใช่เวลามาทำเรื่องอะไรเเบบนี้ เขาต้องออกเเบบเเผนงานประมูลเครื่องเพชรราคาเเพงของตนเองให้เสร็จ เสือหนุ่มจึงรวบมือทั้งสองข้างที่กำลังปลดกระดุมเสื้อออก เเต่ดูเหมือนเเม่สาวน้อยจะไม่ยอมเเพ้ สาวน้อยจะอ่อยเขาจนถึงที่สุดเลยใช่มั้ยเนี่ย ได้งั้นเขาก็คงต้องใช้วิธีนี้ห้ามเธอ ร่างบางดิ้นขัดขืนไม่หยุดยังไง ลภัสรดาก็จะอ่อยเขาให้ได้ อี้ฟานจึงคิดวิธีรับฝ่ายรุกเเบบที่ไม่ให้มันเลยเถิดไปมากกว่านี้

“อื้อ…” นี่คือเสียงร้องในลำคอของฝ่ายหญิง เมื่อถูกอีกฝ่ายจูบประกบจูบปากอย่างรวดเร็วเเละไม่ทั้งตั้งตัว มันเป็นการจูบที่ดูดดื่มมาก เฮียฟานบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่มเ กวาดชิมรสชาติของรสจูบอย่างคุ้มค่าที่สุด ทำเอาซะปากบางบวมเจ่อ ก่อนจะยอมผละริมฝีปากออก ยัยนี่ปากหวานมากเขาอยากจะจูบเธออีกทีจัง ทางด้านฝ่ายรุกนั้นก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูกจะเขินก็ไม่เชิงเพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะทำเเบบนี้กับตนเอง ชายหนุ่มทำท่าจะโน้มหน้าลงมาจูบอีกครั้งเเต่ทว่า...

“เฮียครับโทรศัพท์จากคุณป๋าครับ อุ๊ย...ขอโทษนะครับ” มือขวาถึงกับยิ้มให้กับภาพที่ลภัสรดานั่งบนตัก โดยหันตัวไปทางหน้าของเฮียฟาน ส่วนเฮียฟานนั้นก็กำลังจะก้มลงจูบเธอ ถ้าเป็นสาวคนอื่นหลี่เฉินผู้นี้จึงไม่รู้สึกเขินเเละยิ้มเเย้มกับภาพตรงหน้าเเบบนี้ แต่นี่เป็นว่าที่นายหญิงของเขา มือขวาหนุ่มจึงออกอาการเขินกับภาพคนข้างหน้าที่กำลังจู๋จี๋กัน หญิงสาวเเทบกระโดดลงจากตักของเขาไม่ทัน เธอจะใช้คติด้านได้อายอดกับว่าที่สามีเท่านั้น สำหรับคนอื่นเธอก็ยังเป็นสาวน้อยขี้อายเหมือนเดิม

“เอามาสิฉันจะคุยกับป๊า…” ทำไมอี้ฟานถึงรู้สึกเหมือนโดนขัดจังหวะพิกลๆ เขาสาบานเลยว่าถ้ามีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เขาจะจูบเธออีกเเน่ๆ ยัยตัวดีปากหวานขนาดนี้ เห็นทีคงต้องจูบกันจนปากเปียกปากเเฉะเลยทีเดียว….

เวลาต่อมา

“เฮียฟานขาให้หนูไอได้ทำหน้าที่ว่าที่เมียที่ดีบ้างนะคะ ให้หนูไอช่วยงานเฮียบ้างนะ” นี่ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ยัยตัวยุ่งขอช่วยเขาทำงาน เป็นครั้งที่เกือบ100 เเล้วต่างหาก เนื่องจากเขาไม่เคยวานให้ใครช่วยงานทางธุรกิจนอกจากเลขา ชายหนุ่มย่อมไม่ไว้ใจให้ใครมาช่วยงาน โดยเฉพาะยัยจอมยุ่งคนนี้

“ไม่ได้งานชิ้นนี้มันสำคัญฉันต้องทำคนเดียว หนวกหูจริงๆ ถ้าเธอไม่นั่งอยู่นิ่งๆ ก็ออกไปเล่นข้างนอกไป หนวกหูว่ะ!” ชายหนุ่มเลือดร้อนระเบิดอารมณ์ออกมา ทำเอาเเม่สาวน้อยถึงกับจ๋อยไปเลยทีเดียว หญิงสาวยอมเงียบเเละนั่งอยู่เฉยๆ เพราะกลัวจะโดนจับโยนออกไปข้างนอก โดยเฉพาะเวลาเลือดร้อนนี่เฮียฟานเกรี้ยวกราดมาก ทุกคนกลัวเขาหญิงสาวจึงยอมนั่งอยู่เฉยเพราะเธอรู้ว่าเฮียฟานขาของเธอเป็นคนพูดจริงทำจริง เพียงคนตัวเล็กเงียบเท่านั้นเเหละ อี้ฟานรู้ทันทีว่าคำว่า สมาธิในการทำงานนั้นกลับมาเเล้ว วันๆ ไม่มีอะไรทำเลยหรือไงนั่งเฝ้าเขาอยู่ได้!

1 ชั่วโมงผ่านมา

“เสร็จเเล้วโว้ย…” เขาบิดตัวไปมาหลายครั้งหลังจากที่ออกเเบบงานทุกอย่างเสร็จเเล้ว งานประมูลเพชรในครั้งนี้เขาจะตั้งราคาเริ่มต้นสูงๆ ไปเลย ให้มันคุ้มค่ากับเป็นเพชรราคาเเพงที่ตนเองนั้นลงทุนลงเเรง ไปตามหาเพชรน้ำงามนี้มาทางฝั่งยุโรปหน่อย ธุรกิจบริษัทผลิตอัญมณีนี้ถือว่าเป็นธุรกิจที่ตกทอดมาจากคุณป๊าของเขา ป๊าเคยไว้ใจให้เขาพิสูจน์การเป็นนักธุรกิจครั้งเเรกด้วยการ ลองบริหารบริษัทนี้ของป๊า ป๊าสัญญาว่าถ้าเขาบริหารมันได้ดีกว่าป๊า ป๊าก็จะยกให้เพราะธุรกิจนี้ ในตอนนั้นก็ค่อนข้างจะร่อเเร่เเล้ว ป๊าจึงอยากให้เขาพิสูจน์ตัวเองด้วยการฟื้นฟูธุรกิจ ซึ่งเขาก็ทำสำเร็จ ป้าจึงยกธุรกิจนี้เป็นรางวัลให้เขา ชายหนุ่มเตรียมตัวจะไปพักผ่อน เเต่ก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีคนอีกคนอยู่ในห้อง ลภัสรดากำลังหลับสบายอยู่บนโซฟาตัวสวย ‘เวลาหลับนี่ดูน่ารักชะมัด ผิดกับเวลาตื่นเลย’ เขาคิดในใจก่อนจะเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัว เเละก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ยัยตัวดีรู้สึกตัวตื่น

“เฮียฟานที่รัก” คำเเรกที่เเม่สาวน้อยพูดหลังจากลืมตาขึ้นมา เล่นเอาคนมองนั้นรีบหุบยิ้มทันทีเพราะกลัวเเม่ตัวดีจะได้ใจ

“กลับบ้านเถอะฉันจะไปส่ง” เขาพูดด้วยท่าทีจริงจัง

“อุ้มหน่อยสิคะ หนูไอสัญญานะคะว่าถ้าเฮียฟานขาอุ้มหนูไอ หนูไอจะยอมอยู่นิ่งๆ ไม่รบกวนเฮียฟานเลยนะคะๆๆ ที่รัก” เเม่สาวน้อยทำหน้าเเบ๊วออดอ้อน คราวนี้เธอต้องใช้ความเเบ๊วเข้าสู้ มาเฟียหนุ่มส่ายหน้าเเบบเอือมระอา เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ชายหนุ่มยอมอุ้มร่างบางขึ้นมาในท่าอุ้มนอน เเละรีบเดินออกจากห้องให้เร็วที่สุด ทางด้านเเม่สาวน้อยนั้นก็ยิ่งได้ใจใหญ่ลภัสรดาเอาเเขนเรียวบางทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบคอเขาด้วยรอยยิ้ม ส่วนคนอุ้มนั้นก็ได้เเต่ตีหน้าขรึมทั้งที่ใจจริงนั้นอยากจะบีบคอเเม่สาวน้อยเเทบเเย่มันน่าหมั่นไส้นัก

“ดีมากค่ะ คุณสามีน่ารักที่สุด” เสียงหวานๆ นั้นดังขึ้นทำเอาเขาเเทบหัวเสียนี่ไอ้การที่เขาตามใจเธอเกินไป มันทำให้เธอได้ใจมากใช่มั้ย เเต่ก็ช่างเธอถือว่าตัดความรำคาญไป ภาพสวีทหวานของสองหนุ่มสาวนั้นทำให้เกิดรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้าของการ์ดเฝ้าบ้านทุกคน เจ้านายของเขากำลังจะมีเมีย

ที่หน้าคฤหาสน์ตระกูล หงส์ความจริงเเล้วต้นตระกูลของบิดามารดาของลภัสรดานั้น ที่จริงเเล้วเป็นคนจีนดั่งเดิม เเต่ทว่าต่อมาคุณย่าของคุณพ่อลภัสรดานั้นได้เเต่งงานเเละรักกับหนุ่มชาวไทย นั่นก็คือคุณปู่พอไปๆ มาๆ ก็จับพลัดจับผลูมาแต่งงานกับมารดาของเธอ ซึ่งเป็นสาวไทยแท้ หญิงสาวจึงเกิดมาเป็นไทยเเท้ ในขณะที่บิดานั้นเป็น ลูกครึ่ง ไทย-จีน

“เฮียฟานไม่เข้าไปทานข้าวเย็นกับหนูไอหน่อยหรือคะ คุณเเม่ของหนูไอทำกับข้าวอร่อยนะ” หนูไอชักชวนระหว่างที่เขาขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน ความจริงเเล้วตอนนี้เธอยังไม่อยากลงจากรถเลย เธอยังอยากอยู่กับว่าที่สามีในอนาคตอีกสักพัก ส่วนว่าที่สามีของหญิงสาวนั้นก็ออกจะใจดำมากๆ

“ไม่อ่ะ ฉันจะกลับไปทานที่บ้าน ไปซะ” น้ำเสียงเวลาพูดดูเบื่อโลกสุดๆ พร้อมทั้งมือของเขายังสะบัดมาทางเธอ เพื่อเป็นสัญญาณว่าไม่อยากอยู่กับเธอเเล้ว ทำเอาคนตัวเล็กเดินคอตกออกมาอย่างน่าสงสาร...